Reguła
Koszalińskiej Kompanii Rycerskiej

„W Ziemi Wcielenia pojawiło się nowe rycerstwo...
Nowe - powiadam - i jeszcze nie wypróbowane
na tym padole, gdzie wiedzie podwójny bój
już to z przeciwnikiem z krwi i kości,
już to z duchem zła w niebiosach...”

Bernard z Clairvaux do Hugona de Payns


1. Postanowienia Ogólne

Koszalińska Kompania Rycerska jest Bractwem Rycerskim na zasadach Honoru opartym. Herbem Koszalińskiej Kompanii Rycerskiej jest W polu srebrnym gryf czerwony wspięty.
Siedzibą Bractwa miasto Koszalin jest oraz Komandorie w innych Krajach i Ziemiach utworzone.

2. O Braciach

„Jeśli któryś świecki rycerz albo inny człowiek chce się wyrzec grzęzawiska zatraty
i porzucić ten świat, i wybrać wspólne życie, wcale się nie gódźcie rychło przyjąć...”

Bernard z Clairvaux do Hugona de Payns


Stopnie w Bractwie:

Brat (płeć piękna Siostrą zwaną będzie) - pełnia praw i obowiązków: Brat nie respektujący swych praw i obowiązków, na czas pokuty może decyzją kapituły, zdegradowanym być do rangi Półbrata.

Półbrat (ranga ustanowiona dla odbycia pokuty przez Brata, czas do przemyślenia swego marnego i podłego postępku oraz naprawy własnej drogi) - prawa i obowiązki jak Brata prawego lecz bez prawa głosu: Półbrat nie respektujący swych praw i obowiązków może decyzją Kapituły zdegradowanym być do rangi Nowicjusza.

Nowicjusz - osoba pełnoletnia, która ubiega się o wstąpienie do grona Braci Koszalińskiej Kompanii Rycerskiej: Podczas Nowicjatu (pod okiem Opiekuna) kandydat na Brata winien: Nowicjat kończy się z chwilą przyjęcia w poczet Braci lub opuszczenia Bractwa.

Brat Służebny - osoba do 18 roku życia, która wiedziona chwalebnym zapałem rycerzem pragnie zostać. Czas przynależności do Braci Służebnych głównie dla kształcenia ducha i umysłu służyć ma, tak, by pachołek w przyszłości pełnoprawnym Bratem stać się mógł.
Obowiązki Braci Służebnej: Kompan ranga ustanowiona dla Braci z różnych powodów nie mogących aktywnie uczestniczyć w życiu Bractwa. Prawa i obowiązki Kompana: Kompan na własne życzenie może ponownie stać się Bratem jeśli uzna iż czasu u niego pod dostatkiem i chlubę Bractwu przynosić pragnie.

3. O przyjęciu w poczet Braci:

Po upływie co najmniej sześciu miesięcy Nowicjatu, wyrażeniu zgody przez wyznaczonego opiekuna oraz decyzji pozytywnej podczas kapituły Nowicjusz w poczet Braci przyjętym być może.

Ceremonia przyjęcia:

„...należy mu przeczytać Regułę i jeśli spodoba się go przyjąć mistrzowi i braciom, zgromadźcie braci w kapitularzu i w obliczu wszystkich niech oświadczy swą wolę i swe pragnienie i prośbę swą złoży z nieskażoną niczym odwagą”.

Reguła Templariuszy (przekład francuski 1145-1153)


Szczegóły ceremonii ustala Opiekun Nowicjusza.

4. O prawach i wykroczeniach:

„Jeśli którykolwiek brat jadąc konno albo w inny sposób czemuś lekko uchybi, sam z własnej woli winien wyznać błąd mistrzowi z nieskazitelną odwagą i dla własnej satysfakcji. Jeśli zaś nie zwykł błędnie postępować, należy mu wymierzyć lekką pokutę; natomiast jeśli wykroczenie było wielkie, należy mu się wyrzec druhostwa braci... winien on poddać się miłosierdziu i sądowi mistrza oraz braci, aby zostać zbawionym w dzień Sądu”.

Reguła Templariuszy (przekład francuski 1145-1153)

Podstawowym prawem, którym każden Brat kierować się musi, jest Reguła Rycerska.
Wszelkie sprawy sporne lub wymagające dyskusji na Kapitułach podnoszone być winne i na nich przez głosowanie rozstrzygane.
Wszelkie Sądy dyscyplinujące odbywają się podczas Kapituł Zwykłych.
Podczas turniejów, bitew i wojen Prawo stanowi Mistrz lub kolejny ze Starszyzny.

5. O stanowieniu i decydowaniu Braci.

Kapituły na Zwykłe i Generalne dzielimy.

Kapituły Zwykłe co tydzień się odbywają o stałej porze. Decyzje wiążące Kapituła uchwala, gdy najmniej sześciu Braci i jeden ze Starszyzny radzi. (siedmiu więc być musi, gdyż to dobra i święta liczba, a i szczęśliwą być powinna).
Każdy z Braci wypowiedzieć się może, głos swój w sprawie oddając; w razie równowagi głosów za i przeciw głos decydujący do Mistrza należy.
W razie nieobecności na Kapitule, Brat głos swój przekazać innemu Bratu może i od tej chwili reprezentowany jest przez niego.

Kapituły Generalne dotyczą wyboru Starszyzny. Zwołanie Kapituły należy do Mistrza, najmniej raz w roku lub wedle potrzeb Bractwa.
Władza Starszyzny trwa rok cały i z jego upływem kończą urzędowanie wszyscy mianowani, niezależnie od tego, czy odbędzie się Kapituła Generalna zwalniająca ich z niesionego brzemienia, czy nie. Ponownego wyboru Mistrza dokonać można jedynie dwukrotnie z rzędu dla tej samej osoby, toż samo tyczy się reszty stanowisk Starszyzny.

5. Ordynansy, czyli statuty hierarchiczne.

Mistrz Bractwa - głównodowodzący, przewodzący kapitułom i wykonujący ich postanowienia. Odpowiedzialny przed Bogiem i Historią. Seneszal - jest drugim po Mistrzu dygnitarzem i tylko jemu podległym.

Marszałek - trzeci z kolei. Pod Marszałkiem będący:

Kanclerz - dzierży Skarbiec oraz Pieczęć Bractwa i Kancelaryję prowadzi.

Sukiennik - dbałość o historyczność odzieży, obrzędów, broni oraz zgodne z epoką odtwarzaną obyczaje Bractwa. Jest również odpowiedzialny za podnoszenie wiedzy historycznej Braci, Nowicjuszy oraz Braci Służebnych.

Chorąży - jemu podlegają wszyscy Bracia Służebni.

Komandor - jest namiestnikiem Marszałka w innych Krajach i Miastach poza główną siedzibą Bractwa. Komandorem może mianować Kapituła Brata, który z innych rejonów świata przybywa, a chwałę Bractwa wzmacniać na obcych terenach pragnie. Jego władza i obowiązki na Ziemiach przez niego zarządzanych są takie, jak Marszałka.

„Nie znajdziesz wśród nich próżniaków ani łazęgów: jeśli nie są na służbie lub nie spożywają chleba składając dziękczynienia Niebiosom, zajmują się łataniem porwanej lub postrzępionej odzieży i rzędów; albo też wykonują to, co im nakaże mistrz lub na co wskazują potrzeby Domu.”

Bernard z Clairvaux do Hugona de Payns